دکتر رقیه پورغفار
از وقتی این کشور به نام «ایران» - سرزمین شیران نامیده شد، زنان و دخترانش در کنار مردان و پشرانش نیز نقشی برابر داشتهاند نیمی از روایت ایران بودهاند؛ نیمی از ایستادگی، نیمی از امید، و نیمی از فردایی که هنوز نرسیده، اما نفسش شنیده میشود.
شاهکارهای ملی و فرهنگی ایران مثل شاهنامه حکیم فردوسی، شاهد چنین روایتهای فاخر از تهمینههای ایرانی است.
امسال روز دختر (۳۰ فروردین و اول ذیالقعده) فرا میرسد و دلهایمان آرام نیست. چه بسا خانواده هایی در این خاک، صندلی خالی دخترانشان را نگاه میکنند که قرار بود با خندههای خود جهان را روشنتر کنند؛ اما تقدیر و یا تحمیل! آنها را گرفت و زودتر از آنچه انتظار و آرزو بود، به آغوش آسمان برد و چه خونین و غمناک تا ابد. امسال با داغ فراق رهبر شهید امت، حادثه خونین مدرسه میناب، غم خانوادهها و فقدان های زیادی که حاصل حمله های وحشیانه دشمنان آمریکایی - اسرائیلی این مرز و بوم، دشمنان اسلام و مسلمانان بود. دخترانی که قرار بود امروز برای جشن آماده شوند و حالا نامشان در میان «داغهای ابدی» این سرزمین ثبت شده.
امسال این روز، روز لبخند و اشک با هم است. اما دختران ایران همیشه ثابت کردهاند که حتی در سختترین روزها از دل سوگ نیز «معنا» میسازند؛ همانطور که درخشش و حضور گسترده دختران این مرز و بوم را در پویش جانفدا و مقاومت در جنگ رمضان شاهد بودیم. مادران و دختران این سرزمین در بسیاری از دورههای سخت، چه در میدانهای جنگ، چه در روزهای بحران و آوارگی، با حضوری مقتدرانه و هوشمندانه در کنار خانواده ها و مردم ایستادند، مرهم شدند، پشتیبان شدند، و معنای «مقاومت مهربان» را زنده کردند. و معادلات دشمنان را برچیدند. دختران این سرزمین با حضور بی نظیر در تجمعات شبانه میادین در بیعت با رهبر عزیزمان، آیت الله سید مجتبی حسینی خامنه ای (حفظه الله)، موکبها، مساجد، مراکز امداد رسانی و خطوط مقدم پشتیبانی اثبات نمودند که وارثان حقیقی حضرت زینب (س) و حضرت معصومه (س) و زنان آزاده و نجیب جهان هستند. دختران امروز ایران همانهایی هستند که در خانواده، دانشگاهها، در هنر، در علم، در ورزش، در امدادرسانیها و در تمام میدانهای مسئولیت، با قلبی بزرگ و قدمهایی استوار روایت تازهای از عظمت زنانگی مینویسند.
روایتی که تحت تاثیر شخصیت الهی حضرت فاطمه (س) و حضرت مریم (س) از حضرت معصومه (س) حیا را آموخته، از حضرت زینب (س) شجاعت را و از مادران این سرزمین صبوری و ایستادن بر زخمها را.
امسال، روزی که به نام دختران است، روز میلاد پربرکت اخت الرضا، حضرت معصومه (سلام الله علیها) تنها یک جشن نیست؛ یک «پیمان» است. میثاق و پیمانی برای بزرگتر شدن، آگاهتر شدن، و مسئولتر بودن نسبت به آیندهای که در دستان دختران امروز ساخته میشود.
آی دختران سرزمین من! … دختران بانجابت ایران؛ شما تنها «آینده» نیستید؛ بلکه شما سازندگان آیندهاید. شما ادامه همان مسیری هستید که نسلهای پیش از شما در دشوارترین روزها آغاز کردند. شما وارثان مهر، وارثان خرد، و وارثان شجاعتی هستید که ریشه در قرنها حماسه دارد. به احترام دخترانی که رفتهاند، به احترام دخترانی که امروز در مسیرند، و به احترام دخترانی که فردا میآیند، این روز را گرامی میداریم؛ با قلبی اندوهگین، اما سری برافراشته.
روز دختر مبارک؛
به همه معصومههای وطن،
به همه آیندهسازان سربلند ایران.
انتهای پیام/