یادداشت
۱۳۹۸/۰۱/۱۷          ضرورت ترسیم نقشه راه برای بخش تولید/ سیستم تولید دچار مشکل است

ذات اقتصاد ما بیمار است و به دلیل اینکه شفاف و آزاد نیست، دچار مرض ریشه‌ای است.

تولید یک بخش کوچکی از اقتصاد را تشکیل می‌دهد و نمی‌توان از جز به کل دست یافت، بلکه باید از کل به جز رسید.

اقتصاد ایران مبتنی بر رانت و فساد است و در آن خبری از رقابت نیست و جای خالی آن به شدت احساس می‌شود. اجزای مختلف این اقتصاد دارای اشکال است که یک بخشی از آن مربوط به تولید می‌شود. باید تاکید کنم که تولید ما دارای اشکالات فراوانی است و بهبود آن به تنهایی ممکن نیست. باید به این نکته اشاره داشته باشم که تمرکز روی یک بخش موفقیت‌آمیز نخواهد بود؛ کمااینکه طی سال‌هایی تمرکز ما معطوف به موضوع قیمت‌گذاری بود اما نتیجه‌ای حاصل نشد. سال‌هایی نیز تمرکز روی موضوعاتی از قبیل تورم، سود بانکی و نرخ ارز بود که نتیجه‌ای به دست نیامد. بنابراین از آنجایی که اجزای اقتصاد به هم وابسته است، باید به بهبود امور به طور همزمان توجه نشان داد. برای دستیابی به شعار امسال باید نگاهی همه‌جانبه داشت و در راستای بهبود بخش‌های مختلف اقتصادی کوشید.

ما باید یک نقشه راه برای بخش تولید ترسیم کنیم تا بتوانیم به رونق تولید برسیم. بنابراین آنچه که اهمیت دارد این است که برای دستیابی و تحقق شعار امسال تحت عنوان «رونق تولید» باید اولویت‌های کشور تعریف شود و همگان از جمله دولتی‌ها و خصوصی‌ها در این مسیر گام بردارند.

باید مشکلات اقتصاد را ریشه‌یابی کرد و با دقت در جهت رفع آن قدم برداشت. نباید فراموش کنیم که مشورت‌خواهی از بخش خصوصی دارای اهمیت زیادی است، چراکه آنها با واقعیت‌های اقتصادی کشور آشنایی دارند و طی سال‌ها فعالیت اقتصادی تجربیات فراوانی را کسب کرده‌اند. مهم این است که در مسیر تحقق اهداف، ما به درستی عارضه‌یابی کنیم تا مسیر دستیابی کوتاه‌تر شود. زمانی که یک بیماری به درستی تشخیص داده نشود، اینکه در چه مدتی بیمار معالجه می‌شود، موضوع مهمی نیست و آنچه مهم است این است که بیماری به درستی تشخیص داده نشده است. طی نوسانات ارزی سال گذشته، تولیدکنندگان ما دچار مشکلات فراوانی شدند و ضررهای بسیاری به کار و حرفه آنها وارد شد. بنابراین امسال باید چاره‌اندیشی شود تا آنها کمی از گرداب مشکلات خارج شوند و به روزهای رونق کاری خودشان بازگردند. باید تکلیف اقتصاد ما روشن شود تا بتوان امراض گوناگون آن را رفع کرد.

متاسفانه امروز سیستم تولید ما دچار مشکل است، نه تولیدکننده. در اقتصادی که شفاف نیست، میل به تولید کاهش می‌یابد. در واقع تولید سالم هم حاصل و هم عامل شفافیت است. شفافیت یک رکن مهم محسوب می‌شود که حتما باید مورد توجه قرار گیرد. درواقع در سایه شفافیت است که تولیدکنندگان رغبت می‌کنند فعالیت خودشان را گسترش دهند و به رقابت با رقبا بپردازند. امیدوارم در راستای تحقق شعار سال، شفافیت در اولویت کاری قرار گیرد تا بتوان موانع را از سر راه برداشت.

مجید حریری


برای دسترسی به آرشیو بخش یادداشت اینجا کلیک کنید
 
درباره ما تماس با ما
طراحی و اجرا